Pamiętacie pana studenta...

`..który przyszedł na zajęcia do PG z kaskiem pełnym kredek?
Oto spotkali się jeszcze raz....
Popołudnie było deszczowe, pochmurne, a dyskusja tyczyła się stereotypów.
-Jakie państwo znają stereotypy?-spytała PG.
-Ja, podniósł rękę Pan Student niegdyś z kaskiem-jak blondynka to...-zawiesił głos, co pozwoliło na efektowne "danie do zrozumienia".
-głupia-dopowiedziała PG odgarniając kosmyk jasnych włosów-a jak motocyklista to..daaaaawca?
Ktoś prychnął na końcu sali.
-A jak policjant to???-dodał ktoś inny.
Pan Student niegdyś z kaskiem odwrócił się jak wezwany do odpowiedzi.

-Nie chce pana martwić, ale szykuje się panu duża kumulacja-skonkludowała PG.

"Dotąd byłam dla ludzi dobra

..teraz z wzajemnością."-przeczytała gdzieś PG i spodobało jej się.
Tymczasem biegnie dostarczyć dzieci, jedno do placówki, drugie do babci, biegnie szybko, po drodze robiąc zakupy, jedno jabłko trafia do torebki, (kocham jabłka zwłaszcza jesienią), szurają liście, stukają obcasy, trzeba zrobić zamówienie w bibliotece, odgarnia włosy z czoła, poprawia teczkę pod pachą, trafia do pokoju dwieśćiecoś na pięć minut przed czasem, wpada do sali punktualnie, ma zajęcia z grupą, którą zna, dobrze się współpracuje, są bezpośredni i otwarci, PG nie potrafi usiedzieć podczas zajęć, chodzi, gestykuluje, śmieje się, gdy Gwiazda Socjometryczna deklamuje w nieskończoność, a komunikacja niewerbalna osób zgromadzonych na sali wydaje się zbyt czytelna. PG zostaje na przerwie, bo trzy studentki mają swój "pomysł na", jeszcze zdąży wziąć klucze do kolejnej sali, kiedy jej się poszczęści, zahaczy jeszcze o automat z kawą, jeśli jej się poszczęści jeszcze bardziej, kawa nie ma smaku płynu do konserwacji automatu. PG opuszcza pracę, gdy niebo jest mocno granatowe, teraz jeszcze apteka, jeszcze odebrać dzieci, kiedy nareszcie PG opada na fotel w samochodzie jest 19.


O 22 rAnna pisze smsa, że już dojechała w Bieszczady.
...
W głowie PG następują trzy kropki.
...
Uciekłaby w góry.
Po trzech kropkach następuje kalkulacja tego, co niemożliwe, a co możliwe, następuje odsiew jednego od drugiego i rodzi się plan, aby
wziąć Kluskę i uciec w Tatry.

cdn

Rozmowy samochodowe

-Mogę go uczyć różnych rzeczy-powiedział Junior o młodszym bracie-pokazywać mu, czytać, bawić się z nim.
PG uśmiechnęła się
-No możesz bo jesteś jego.....?

-Wicetatą-
odpowiedział rezolutnie Juniorek.

"Kwicoł idź tam gzybów nabiroj"

Ponieważ PG ma napisać 30 stron tekstu na czwartek usiadła przy komputerze i ..dowiedziała się, ze Kasia Cichopek kończy 30 lat,  Martyna Wojciechowska jest załamana, a przezroczyste materiały są hitem wybiegów na pokazach mody... potem wzrok Gaduły spoczął na teleodbiorniku, w którym niezapomniany Perepeczko wcielał się w niezapomnianego Janosika...
No czaaaaaadzior-jak mawia rAnna
Uwielbia PG stare seriale, choć patrzy nań z uśmiechem to kocha niemożliwie..bo czyż jest coś lepszego, niż spojrzenie Maryny, która właśnie dowiaduje się , że Janosik to nie byle jakiś tam Janosik i nie to,żeby blacharą była, ale wyraźnie szczęka jej opada, gdy dowiaduje się, że nie zajmuje on stanowiska managera ale dyrektora w firmie zlokalizowanej... no właśnie firma Janosika jest zlokalizowana na Podhalu, tylko Podhale rozciąga się od Pieskowej Skały i bacząc, że bohaterowie nierzadko i po okolicach Ogrodzieńca śmigają trzeba przyznać, że jest to firma z aspiracjami na zasięg ogólnopolski chyba...albo Janosik z ekipą taką krzepę mieli...
Jak widać mechanizmy obronne, które chronią PG przed pisaniem mądrych rzeczy w niedzielę, działają bezbłędnie.

O uwagach za plecami Juniora

Junior przyniósł uwagę w zeszycie, uwaga brzmiała:

"Junior powiedział do kolegi "spadaj".
Dziecko poczuło się dotknięte."

PG przeczytała i oddaliła się w kąt kuchni, aby zachować powagę.
-Co jest?-zapytał zdezorientowany PM.
 -Sam sobie przeczytaj-odpowiedziała żona.

Resztę wieczoru spędzili na wymyślaniu możliwych odpowiedzi do zeszytu uwag:
"Dziecko poczuło się dotknięte? ...
Adres najbliższej poradni psychologicznej..."
"Dziecko poczuło się dotknięte- jego problem live is brutal"
"Zły dotyk boli..."