Słówko o nadopiekuńczości mężczyzn...

 ...o czym mogłaby najwięcej mówić kobieta, jesli nie o mężczyznach?...moi są wyjątkowo opiekuńczy.

Mały przeżywa okres fascynacji muzyką, nie wiedziec dlaczego upodobał sobie oratorium "Tu es Petrus"  muzyka cokolwiek poważna i cokolwiek ma się średnio do innych upodobań typu miś Colargol i plastikowa kopara...godzinami wyśpiewuje znajome teksty..."nie cudzołóż z inną kobietą..." etc..a Pani Gaduła jak wyrodna matka, zamiast zachwytów,  przeżywa lęk żeby nie zapaść na chorobę psychiczną...

Kiepski poniedziałek, potwornie boli glowa,chyba zaczyna się grypa, do tego, jak zwykle w takich chwilach wszystko leci z rąk, jakiś niepotrzebny problem, jakieś sianokosy na osiedlu...Dzwoni do Małża szukając pomocy i ucieczki od rzeczywistości w słuchawce telefonu, ale nie znajduje, gdyż ten miał czelność się rozładować/aparat nie Małż:) /..w końcu PG dochodzi do wniosku ,ze najlepszą pomoca będzie kawa, zamaszystym krokiem podąża zatem w kierunku kuchni, za nią bezszelestnie podąża Mały Człowieczek, z okrzykiem na ustach "ukrzyżuj!ukrzyżuj!ukrzy krzy  krzy krzy krzyżuj!"

 

Tyle syn..a Pan Małż...?ten, który obiecywał miłość, chciał opiekować się całe życie i pałał uczuciem wielkim...

Rozmowa wieczorowa:

Pani Gaduła: a gdybym tak zrobiła coś...wrrrr...perwersyjnego?

Pan Małż (zbliżając twarz tak blisko, aby czuła jego oddech na policzku) przyniesiesz mi piwo?

P.G:no nie, ja mówiłam o czymś NAPRAWDĘ perwersyjnym...

P.M.:o naprawdę zimnym piwie?

W tym miejscu należy nadmienić że Pan Małż nie jest nałogowym, uzależnionym od czegokolwiek... żeby rozwiać wątpliwości...człowiekiem

 

Tylko kot nie zawodzi...zawsze się przytuli gdy zaczyna się grypa..